-
ฉงาย หมายถึง [ฉะหฺงาย] ก. สงสัย.
-
ตะลิบ หมายถึง ว. ลิบ, ไกล, เช่น ตะลิบหายไปไม่เห็นตัว. (ม. กาพย์ กุมารบรรพ).
-
ทุรัศ หมายถึง (กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
-
ทุราคม หมายถึง น. การถึงลําบาก, การอยู่ทางไกล. (ป.).
-
นาน หมายถึง ว. ยาว, ช้า, (ใช้แก่เวลา) เช่น กินเวลานาน.
-
ยาว หมายถึง ว. ลักษณะของสิ่งใด ๆ มีกําหนดระยะจากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่งที่ขยายออกไปไม่ได้แล้ว เช่น ถนนยาว ๓๐ กิโลเมตร เชือกยาว ๒ เมตร, ลักษณะส่วนหนึ่งของสิ่งใด ๆ มีกําหนดระยะยืดหรือยืนเป็นเส้นตรงจากจุดหนึ่งไปถึงอีกจุดหนึ่งมากกว่าอีกสิ่งหนึ่ง เมื่อมีการเปรียบเทียบกัน, ไม่สั้น เช่น เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว กระโปรงยาว, นาน (ใช้แก่เวลา) เช่น หน้าร้อนกลางวันยาวกว่ากลางคืน.
-
ยืดยาว หมายถึง ว. ยาวมาก เช่น พูดเสียยืดยาว พรรณนาสรรพคุณเสียยืดยาว.
-
ละลิบ หมายถึง ว. ลิบ, ลิ่ว, สูง, โด่ง, ไกล, ลอยไปไกล.
-
ลับตา หมายถึง ว. มิดชิดหรือห่างไกลจนพ้นสายตา.
-
ลิบลับ หมายถึง ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.
-
ลิบลิ่ว หมายถึง ว. ไกลหรือสูงสุดสายตา เช่น ไกลลิบลิ่ว สูงลิบลิ่ว.
-
ลิ่ว หมายถึง ก. เคลื่อนไปโดยเร็วจากตํ่าไปหาสูง หรือจากใกล้ไปหาไกล, เคลื่อนไปโดยเร็วด้วยอํานาจกระแสลมหรือกระแสนํ้า.
ว. อาการที่ตรงเข้ามาหรือออกไปในลักษณะเช่นนั้น เช่น ตรงลิ่วเข้าไป.
-
วิทูร หมายถึง ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชํานาญ. (ป., ส. วิทุร).
-
สุดขอบฟ้า หมายถึง ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.
-
สุดหล้าฟ้าเขียว หมายถึง ว. ไกลมากที่สุด เช่น เขาหนีไปอยู่สุดหล้าฟ้าเขียว ยากที่ใครจะตามไปถึง, สุดขอบฟ้า ก็ว่า.
-
โพ้น หมายถึง ว. โน้น เช่น ไกลโพ้น.
-
โพ้นทะเล หมายถึง ว. ห่างไกลจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอนโดยมีทะเลกั้น, เรียกชาวจีนที่อยู่นอกประเทศออกไปโดยมีทะเลกั้นว่า จีนโพ้นทะเล.
