คำไวพจน์ เทวดา 19 คำ — นางฟ้า, เทวัญ, เทพ พร้อมที่มาและตัวอย่างใช้

คำไวพจน์ของคำว่า "เทวดา" มีอะไรบ้าง?

เทวดา มีคำไวพจน์ 19 คำ ได้แก่

เทวดา: นางฟ้า; เทวัญ; เทพ; ปรวาณ; สุรารักษ์; เทวา; อมร; นิรชรา; แมน; เทว; เทวินทร์; สุร; ไตรทศ; เทวารัณย์; เทเวศร์; เทเวศวร์; เทเวศ; เทวาคาร; เทเวนทร์

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้ผมจะพาทุกคนไปเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "เทวดา" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึงชาวฟ้า ผู้เป็นทิพย์ มีฤทธิ์ และสถิตอยู่ในสวรรค์ตามความเชื่อในศาสนาฮินดูและพุทธ

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "เทวดา" และความหมาย

เทพ / เทวา / เทวินทร์ / เทวะ: หมายถึง เทวดา, ผู้เป็นใหญ่ในสรวงสวรรค์
อสุร: โดยทั่วไปหมายถึง อสูร แต่บางบริบทก็อาจใช้ในความหมายกว้างถึงผู้มีอำนาจเหนือมนุษย์
ทิพย: หมายถึง ของเทวดา, เป็นของทิพย์, สิ่งที่อยู่บนสวรรค์
อมร: หมายถึง ผู้ไม่ตาย, เทวดา
สุร: หมายถึง เทวดา
นิรจร: หมายถึง ผู้ไม่แก่ไม่ตาย, เทวดา
ไตรทศ: หมายถึง เทวดาในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (มี 33 องค์)
สัคค: หมายถึง สวรรค์, แดนเทวดา

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ เทวดา ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

ดวงจิตฝันถึงแดน ไตรทศา
ที่ เทพ สถิตอยู่คู่พิมาน
เหล่า สุร งามสง่าในสถาน
ล้วน อมร ชื่นบานทุกราตรี

เทวดา อ่านว่า

อ่านว่า /เท-วะ-ดา/

เทวดา หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เทวดา หมายถึง:

[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).

ความหมายในพจนานุกรมไทย เทวดา คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย เทวดา

นางฟ้า หมายถึง น. นางในเทพนิยายที่ถือว่าอยู่บนสวรรค์.
นิรชรา หมายถึง [-ระชะรา] (แบบ) น. นางอัปสร. (ส.).
สุร หมายถึง [-ระ-] น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; พระอาทิตย์. ว. กล้าหาญ, เข้มแข็ง. (ป. สูร; ส. ศูร).
เทพ หมายถึง น. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า เทพ เช่น เทพชาตรี เทพทอง เทพนิมิต เทพบรรทม เทพประทม เทพรัญจวน.
เทวดา หมายถึง [เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).
เทวัญ หมายถึง น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์.
เทวาคาร หมายถึง น. ศาลพระภูมิ, ศาลเจ้า. (ส.).
เทวารัณย์ หมายถึง น. สวนสวรรค์. (ส.).
แมน หมายถึง (โบ) น. เทวดา เช่น เมืองแมน.
ไตรทศ หมายถึง [-ทด] น. เทวดา ๓๓ องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก ๓๒ องค์, ตรีทศ ก็ว่า.