คำไวพจน์กลุ่ม คำกริยา

ขอโทษ = กล่าวคำขอโทษ,กษมา,กฺษมา,ขมา,ขอขมา,ขอประทานโทษ,ขอษมา,ขออภัย,ขอโทษขอโพย,มินตา,ยกโทษ,ษมา,หายกัน,อภัย,แล้วกัน

คิด = กระสัน,ครุ่นคิด,คะนึง,คำนึง,คิดคด,จินต,จินต-,จินต์,จินต์จล,ชั่งใจ,ดำริ,ตรอง,ตริ,ตริตรอง,ตรึก,ตรึกตรอง,ถวิล,นึก,นึกตรอง,มโน,ริปอง,ใคร่ครวญ,ไตร่ตรอง

ชนะ = กินดิบ,ขาดลอย,ชนะ,ชย,ชย-,ชัย,ชัย-,ชัยชนะ,ชำนะ,ชิต,ชิต-,ชโย,พิชย,พิชย-,พิชัย,พิชิต,พิชิต-,ยาหยัง,รวด,ลอยลำ,วิกรม,วิกรานต์,วิชย,วิชย-,วิชัย,วิชิต,อภิชัย,อภิชิต,เฉือน,เดโชชัย

ทำลาย = ประหาร,ผลาญ

นอน = จำวัด,ตากตน,ทอดตัว,นอนซม,นอนเอือก,นอนแบ็บ,นิทร,นิทรา,บรรทม,ผทม,ศยนะ,ศยะ,สยนะ,สลบไสล,สีหไสยา,สีหไสยาสน์,เอนกาย,เอนตัว,เอนหลัง,แรมรอน,โนน,ไสยา,ไสยาสน์

บิน = บังเหิน,บันเหิน,บินไป,ปลิว,ลอย,ล่องลอย,เหาะ,เหาะไป

ปกป้อง = ปกป้อง

พัฒนา = งอกงาม,ทำให้เจริญ,ปรับปรุง,พัฒนา,เจริญ,เติบโต,เติบใหญ่

พูด = กล่าว,พจน์,วจี,เอ่ย

มอง = ชระเมียง,ชายตา,ดู,ทอดตา,ทอดสายตา,บง,มอง,มองเมียง,มุ่งดู,ยล,ส่งสายตา,ส่ายตา,หมายตา,เมียงมอง,เยี่ยม ๆ มอง ๆ,แยงยล

มี = กอบด้วย,ประกอบด้วย,มั่ง,มี,ยังมี,ได้แก่

รักษา = คอบ,คุต,คุตติ,คุป,คุปติ,คุปต์,คุ้มครอง,จรรโลง,ดูแล,ทำนุบำรุง,ธร,บริบาล,บาล,บำรุง,ปาล,ยาเยีย,รบส,ระวัง,ระแวดระวัง,รักขา,รักขิต,รักข์,รักษ์,อนุรักษ,อนุรักษ-,อนุรักษ์,อภิรักษ์,อารักษ์,อุปนิกขิต,อุปนิกษิต,เก็บ,เก็บงำ,แวด

สร้าง = ก่อสร้าง,ทำ,นฤมาณ,นฤมิต,นิมมาน,นิมิต,นิรมาณ,นิรมิต,บพิธ,รัง,รังรักษ์,รังสรรค์,รังสฤษฏ์,สถาบก,สรรค์,สฤษฎิ,สฤษฎี,สฤษฏ์,เนรมิต,แปลง

อยู่ = ตั้งอยู่,ประจำ,ยืนอยู่,ระยัง,ศยะ,สถิต,สำนึง,สิง,สิงสถิต,สิงสู่,สึง,อาศัย,เนา,แทรก

เคลื่อนไหว = ขยับ,คลา,คลาน,จรลี,จรัล,ดำเนิน,ถีบทาง,ทะท่าว,ท่าว,นวย,ประพาส,ผันผาย,ผเดิน,ยก,ยวรยาตร,ยัวรยาตร,ยาตร,ยาตรา,ยืด,ยุรบาตร,ยุรยาตร,ย่าง,ย่างตีน,ย่างเท้า,ย้าย,ลีลา,หลบ,เคลื่อน,เคลื่อนที่,เดาะ,เดิน,เดินเหิน,เตร่,เยื้องย่าง,ไคลคลา

เปลี่ยน = บริพัตร,ปฏิวัติ,ปรวนแปร,ปริวรรต,ปริวรรต-,ผัน,พลิกแพลง,ยักย้าย,ย้าย,รวนเร,สับเปลี่ยน,หักเห,หันเหียน,เปลี่ยนมือ,เรรวน,เหียนหัน,แปรปรวน,แปลง

เห็น = ประสบ,ปะ,พบ,มลัก,หัน,เจอ,เจอะ

โกหก = มุสา,เท็จ

ให้ = ตังวาย,ถวาย,บรรทาน,บริจาค,ประจาค,ประทาน,มอบ,ยื่น,วิกัป,ส่งต่อ,หยิบยื่น,อำนวย