ค้นเจอ 330 รายการ

สงครามกลางเมือง

หมายถึงน. สงครามระหว่างชนที่อาศัยอยู่ในประเทศเดียวกัน.

ปัจฉิมชน

หมายถึง[ปัดฉิมมะ-] น. ชนที่เกิดภายหลัง.

ขรัวยาย

หมายถึงน. สามัญชนที่เป็นยายของพระองค์เจ้า.

กุลา

หมายถึงน. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุหล่า หรือ คุลา ก็ว่า; (ถิ่น-พายัพ) ใช้เรียกชนต่างประเทศ เช่น เรียกชนชาติฝรั่งว่า กุลาขาว, เรียกชนชาติแขกว่า กุลาดำ.

องศ์

หมายถึงน. ส่วน, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ไตรยางศ์ (ตฺรย + อํศฺ) ว่า ๓ ส่วน.

อาธาน

หมายถึง[-ทาน] น. การตั้งไว้, การวางไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น จิตกาธาน. (ส.).

จริยา

หมายถึง[จะ-] น. ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติ, ใช้ในคำสมาส เช่น ธรรมจริยา.

ปวง

หมายถึงว. ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, เช่น ปวงชน, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทั้ง เป็น ทั้งปวง เช่น ชนทั้งปวง.

สุต

หมายถึง[สุด] น. ลูกชาย (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส). (ป., ส.).

เผชิญ

หมายถึง[ผะเชิน] ก. ประเชิญ, ชนกัน, ปะทะกัน, ต่อกัน.

ต้องสู้

หมายถึงน. ชนชาติกะเหรี่ยงหรือยางพวกหนึ่ง.

ชนบท

หมายถึง[ชนนะบด] น. บ้านนอก, เขตแดนที่พ้นจากเมืองหลวงออกไป. (ป., ส. ชนปท).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ