ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะตะ-] น. พรต, ข้อปฏิบัติ; ความประพฤติ; การจำศีล, การบำเพ็ญทางศาสนา, การปฏิบัติ; ประเพณี, ธรรมเนียม. (ป. วต; ส. วฺรต).
[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).
[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).
[-ตะ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).
ว. กะโตงกะเตง.
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).
[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).
[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).
ว. ยุบลงไปแล้วคืนตัวได้.
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).