ค้นเจอ 718 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*-*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

อินทรี (นกอินทรี, ปลาอินทรี)

อินทรีย์ (นกอินทรีย์, ปลาอินทรีย์)

กบาล, กระบาล

กะบาล, -บาน

ใช้เรียกศีรษะ แต่เป็นคำไม่สุภาพ

กุฎี, กุฏิ

กุฎ, กุฎิ

"กุฏิ" อ่านว่า "กุด" หรือ "กุ-ติ" หรือ "กุด-ติ" , ถ้าต้องการอ่าน "กุ-ดี" ต้องเขียน "กุฎี" (ใช้คำไหนก็ได้)

คำ สดุดี

คำดุษฎี

จะจะ

จะ ๆ

คำมูลสองพยางค์

ทระนง, ทะนง

ทรนง, ทนง

นานา

นา ๆ

คำมูลสองพยางค์

ปณิธาน, ประณิธาน

ปนิธาน, ประนิธาน

ตั้งใจไว้

ประสบผลสำเร็จ, ประสบความสำเร็จ

ประสพผลสำเร็จ, ประสพความสำเร็จ

"ประสบ" เป็นคำกริยาแปลว่าพบหรือพบปะ ส่วน "ประสพ" เป็นคำนามมีความหมายว่าการเกิดผล ในภาษาไทยจึงใช้ "ประสบ" เพียงรูปเดียว เช่น ประสบความสำเร็จ ประสบการณ์ ประสบอุทกภัย ประสบโชค

ประหาร, ปหาร

ประหาณ, -หาน, ปะ-

ประหาร หมายถึง ตี ฟัน ทำลาย หรือ ฆ่า เช่น ประหารชีวิต

มัคนายก, มรรคนายก

มัคทายก, มรรคทายก

(บาลี) มคฺค + นายก (สันสกฤต) มารฺค + นายก หมายถึง ผู้นำทาง ได้แก่ ผู้จัดการทางกุศล หรือผู้ชี้แจงทางบุญทางกุศลและป่าวประกาศให้ประชาชนมาทำบุญทำกุศลในวัด


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ