ค้นเจอ 311 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รจต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิภูษิต

ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).

ศีตกาล

น. ฤดูหนาว. (ส.; ป. สีตกาล).

สัตยพรต

น. การถือคำมั่นสัญญา. (ส. สตฺย + วฺรต).

หกโล่

[หกกะโล่] ก. หกกลิ้ง. (ต. โล่ ว่า กลิ้ง).

อุตราษาฒ,อุตตราอาษาฒ,อุตตราสาฬหะ

[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).

คันถรจนาจารย์

[-รดจะนาจาน] น. อาจารย์ผู้แต่งคัมภีร์. (ป. คนฺถ + ป., ส. รจน + ส. อาจารฺย).

รูปฌาน

[รูบปะชาน] น. ฌานมีรูปธรรมเป็นอารมณ์ มี ๔ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน.

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).

เถยเจตนา

น. เจตนาในทางเป็นขโมย, ความตั้งใจจะขโมย. (ป. เถยฺยเจตนา).

ทุคตะ

[ทุกคะตะ] ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ป. ทุคฺคต ว่า ถึงความยากแค้น).

ปณต

[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ