ค้นเจอ 546 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พย.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตยาค

[ตะยาก] (แบบ) น. การสละ, การให้ปัน, เช่น อันมีใจตยาคนั้น. (ม. คำหลวง กุมาร). (ส.).

เตร็ดเตร่,เตร็ดเตรน

[เตฺร็ดเตฺร่, เตฺร็ดเตฺรน] ก. เที่ยวไปไม่อยู่เป็นที่ เช่น ที่โฉมนางพญาเตร็ดเตรนตระเวนเวหา. (ม. คำหลวง มัทรี).

ประกำ

ก. รัด, ตรึงให้แน่น, เช่น ประกำตรึงด้วยเพชรแน่นหนา. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

ผอก

ว. น่าเกลียด เช่น แลจะให้แก่พราหมณ์เถ้าผอกหงอกหลง. (ม. คำหลวง มหาราช).

ลบม

[ละบม] (แบบ) ก. ระบม เช่น นางก็ถวายบังคม ลบมพิลาลศกำสรดไปมา. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

กรนทา

[กฺรน-] (โบ) น. ไม้คนทา (ลิปิ) เช่น กรนทาดาษดวงพรายก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

กรรซ้นน

[กันซั้น] (โบ) ก. ทัน, กระชั้น, เช่น พราหมณ์จะมากรรซ้นน. (ม. คำหลวง กุมาร).

กระซิกกระซวย

ก. ค่อยกระแซะเข้าไป เช่น เจ้าก็ระรี่ระริกกระซิกกระซวย. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

กระดาษเทศ

(โบ) น. ตาดเทศ เช่น อันทำด้วยกระดาษเทศทอพราย. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

กระไทชาย

(โบ; มาจาก กระทาชาย) น. คนผู้ชาย เช่น อันว่ากระไทชายผู้หนึ่ง. (ม. คำหลวง กุมาร; มหาราช), กระทาชาย ก็ว่า.

กระป่ำ

ว. เป็นปุ่มป่ำ เช่น บนเขากระป่ำ. (ม. คำหลวง กุมาร), มักใช้เข้าคู่กับคำ กระปุ่ม เป็น กระปุ่มกระป่ำ.

กระเอิบ

(กลอน) ก. เอิบ, อิ่ม, เช่น เถ้ากระเอิบเรอสมออกแล. (ม. คำหลวง กุมาร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ