ค้นเจอ 636 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด.ท."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).

ปริต,ปริต-,ปริตตะ

[ปะริด, ปะริดตะ-] ว. น้อย. (ป. ปริตฺต; ส. ปรีตฺต).

แพทยศาสตร์

[แพดทะยะ-, แพด-] น. ตำราหมอ; วิชาการป้องกันและบำบัดโรค.

วิตกจริต

[วิตกกะจะหฺริด, วิตกจะหฺริด] ว. มีนิสัยคิดไปในทางร้ายทางเสีย. (ป.).

สฤษฎิ,สฤษฎี,สฤษฏ์

[สะหฺริดสะ-, สะหฺริด] น. การทำ, การสร้าง, ใช้ว่า สฤษดิ์ ก็มี. (ส.).

สิทธารถ

[สิดทาด] น. ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว; พระนามพระพุทธเจ้า. (ส. สิทฺธารฺถ).

กฤษฎี

[กฺริดสะดี] (แบบ; กลอน) น. รูป เช่น พระอินทราธิราชแปรกฤษฎี. (สมุทรโฆษ). (ส. อากฺฤติ = รูป).

จิตต,จิตต-,จิตต์

[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).

จิตร

[จิด] (โบ) น. จิต, ใจ.

เจตจำนง

[เจด-] น. ความตั้งใจมุ่งหมาย, ความจงใจ.

ชาคริต

[-คฺริด] ก. ตื่น, ระวัง. (ส.).

ดล

[ดน] ก. ให้เป็นไป, ทำให้แล้ว, ตั้งขึ้น, เผอิญให้เป็นไป, บันดาลให้เป็นไป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ