ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะพิสะมาจาน] น. มารยาทอันดี, ความประพฤติอันดี. (ป., ส.).
[บุน, บุนยะ-] น. การกระทำดีตามหลักคำสอนในศาสนา; ความดี, คุณงามความดี. ว. ดี เช่น คนใจบุญ, มีคุณงามความดี เช่น คนมีบุญ. (ป. ปุญฺ; ส. ปุณฺย).
ก. อบรมเลี้ยงดูให้มีนิสัยดี.
ก. รักษาไว้ให้มิดชิด, รักษาไว้ให้ดี.
(โบ) ก. ตกอยู่ในฐานะไม่ดี.
ว. ดีเด่น เช่น งานชิ้นเอก.
ก. บำรุงเลี้ยงดูให้มีฐานะดีขึ้น.
ว. ที่ทำให้มีรสชาติดีขึ้น เช่น ผงชูรส.
ก. อยากมีฐานะหรือภาวะสูงกว่าดีกว่าที่เป็นอยู่.
ว. ถูกคอกัน, เข้ากันได้ดี, เช่น พูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย.
ว. เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย.