ค้นเจอ 184 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ชี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เชี่ยม

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เชียร์

ก. ให้กำลังใจด้วยการตะโกนโห่ร้อง ใช้ในการแข่งขัน. (อ. cheer).

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

เชียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น เชียรเชียรใบบาตรนํ้า. (แช่งนํ้า). (แผลงมาจาก ชีระ).

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

เชียว

ว. เทียว, ทีเดียว.

เชี่ยว

ว. อาการที่สายนํ้าไหลแรง เรียกว่า นํ้าไหลเชี่ยว.

เชี่ยวชาญ

ว. สันทัดจัดเจน, ชํ่าชอง, มีความชำนิชำนาญมาก.

ดับชีพ

ก. ตาย.

ตีกรรเชียง

[-กัน-] ก. อาการที่นั่งหันหน้าไปทางท้ายเรือแล้วใช้มือเหนี่ยวกรรเชียงพุ้ยนํ้าให้เรือแล่นไป, เรียกท่าว่ายนํ้าโดยนอนหงายแล้วใช้แขนทั้ง ๒ พุ้ยนํ้าให้ตัวเลื่อนไป, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ชกแบบตีกรรเชียง, ตีกระเชียง ก็ว่า.

ถึงชีพิตักษัย

ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า).

ถึงชีวิตันตราย

ก. ประสบอันตรายถึงตาย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ