ตัวกรองผลการค้นหา
กระจอกงอกง่อย
หมายถึงว. ยากจนเข็ญใจ.
กระจอกชวา
หมายถึงน. ชื่อนกขนาดเล็กชนิด Padda oryzivora ในวงศ์ Estrildidae มีถิ่นกำเนิดในเกาะชวาและเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย เคยนำมาเลี้ยงใช้เสี่ยงทาย จึงเรียกว่า นกหมอดู.
กระจอกเทศ
หมายถึงน. ชื่อนกขนาดใหญ่ชนิด Struthio camelus ในวงศ์ Struthionidae ขาใหญ่แข็งแรง ตีนมี ๒ นิ้ว วิ่งเร็ว แต่บินไม่ได้ มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา.
กระจองงอง,กระจองงอง ๆ
หมายถึงว. เสียงร้องเช่นนั้นพร้อมตีฆ้องป่าวประกาศว่า กระจองงอง ๆ เจ้าข้าเอ๊ย.
กระจองหง่อง,กระจ๋องหง่อง
หมายถึงว. อาการที่นั่งยอง ๆ จ้องดู.
กระจองอแง
หมายถึงว. เสียงเด็กที่ร้องไห้ ก่อให้เกิดความรำคาญ, ใช้เรียกลูกเด็กเล็กแดงหรือที่ยังต้องอุ้มต้องจูงอยู่ว่า ลูกกระจองอแง.
กระจ้อน
หมายถึงน. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Menetes berdmorei ในวงศ์ Sciuridae เป็นสัตว์จำพวกกระรอก ตัวสีนํ้าตาล มีลายสีดำและนํ้าตาลอ่อนตามยาวข้าง ๆ ตัว หางเป็นพวง วิ่งหากินตามพื้นดิน.
หมายถึงว. เล็ก, ไม่โต.
กระจอนหู
หมายถึง(ถิ่น) น. ตุ้มหู. (ลัทธิ. ภาค ๑๘ ตอน ๑).
กระจ้อย
หมายถึงว. จ้อย, เล็กน้อย, เช่น เดินร่อยเรี่ยงามตรู กระจ้อย. (ประพาสธารทองแดง).
กระจ้อยร่อย
หมายถึงว. จ้อย, น้อย ๆ, เล็กนิด.
กระจ๋อหวอ
หมายถึง(ปาก) ก. เปิด, โจ่งแจ้ง.