ค้นเจอ 430 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*การ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

การิตการก

[การิดตะ-] (ไว) น. ผู้ถูกใช้ให้ทำ, เป็นประธานของประโยค เรียงไว้หน้ากริยา “ถูก-ให้” เช่น คนงานถูกนายจ้างให้ทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน, ถ้ามิได้เป็นประธานก็เรียงไว้หลังบุรพบท “ยัง” หรือกริยานุเคราะห์ “ให้” เช่น นายจ้างยังลูกจ้างให้ทำงาน นายจ้างให้ลูกจ้างทำงาน.

การิตวาจก

[การิดตะ-] (ไว) ก. กริยาที่บอกว่าประธานเป็นการิตการกหรือผู้รับใช้, กริยาของประโยคที่แสดงว่าประธานทำหน้าที่เป็นการิตการก คือ เป็นผู้ถูกใช้ กริยาของการิตวาจกใช้กริยานุเคราะห์ “ถูก” “ถูก-ให้” หรือ “ถูกให้” เช่น ลูกจ้างถูกนายจ้างให้ทำงาน.

การุญ,การุณย์

[การุน] น. ความกรุณา. (ป., ส.).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กำมังละการ

น. ตำหนัก. (ช.).

กำหนดการ

น. ระเบียบการที่บอกถึงขั้นตอนของงานที่จะต้องทำตามลำดับ.

กิจการ

น. การงานที่ประกอบ, ธุระ.

กิดาการ

น. อาการเล่าลือ, เสียงสรรเสริญ, ข่าวเลื่องลือ, บางทีเขียนเป็น กิฎาการ ก็มี เช่น แห่งเออกอึงกิฎาการ. (ตะเลงพ่าย). (ป. กิตฺติ + อาการ).

กึ่งราชการ

ว. ไม่ใช่ทางราชการแท้.

กุมภการ

น. ช่างหม้อ. (ป.).

เกินการ

ก. มากกว่าที่ต้องประสงค์ เช่น แก่เกินการ เอาของมาเกินการ.

ขบวนการ

น. กลุ่มบุคคลที่รวมกันเพื่อดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่ง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ