ค้นเจอ 967 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ร.ท.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วรรธกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

ทุรกันดาร

ทุรกันดาน, ทุรกันดาล

บิดพลิ้ว

บิดพริ้ว

พราหมณ์

พราห์มณ์, พรามณ์

อ่านว่า พฺราม

พะวักพะวน

พวักพวน

พจน,พจน-,พจน์,พจน์

[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ