ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.
ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).
ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).
น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).