ค้นเจอ 1,025 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม.ต.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วสันตฤดู

น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.

หาดก,หาตกะ

[-ดก, -ตะกะ] น. ทองคำ. (ป., ส. หาฏก).

อกตเวทิตา

[อะกะตะ-] น. ความเป็นผู้ไม่ประกาศอุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน, ความเป็นผู้ไม่ตอบแทนอุปการคุณที่ท่านได้ทำแก่ตน, เป็นคำคู่กันกับ อกตัญญุตา. [ป. อ ว่า ไม่ + กต ว่า (อุปการะ) ที่ท่านทำแล้ว + เวที ว่า ผู้ให้รู้, ผู้ประกาศ + ตา ว่า ความเป็น].

อุตตรายัน

[อุดตฺรา-] (ดารา) น. จุดสุดทางเหนือ เมื่อดวงอาทิตย์ปรากฏในราววันที่ ๒๒ มิถุนายน เป็นจุดในหน้าร้อน มีกลางวันยาวที่สุด เรียกว่า อุตตรายัน (summer solstice), คู่กับ ทักษิณายัน, ครีษมายัน ก็เรียก. (ป. อุตฺตร + ส. อายน).

จตุตถ,จตุตถ-,จตุตถี

[จะตุดถะ-, -ตุดถี] ว. ที่ ๔ เช่นจตุตถจุลจอมเกล้า จตุตถสุรทิน จตุตถีดิถี. (ป.).

เสลบรรพต

น. ภูเขาหิน. (ป. เสลปพฺพต; ส. ไศลปรฺวต).

อุกกาบาต

น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).

บรรพต-

[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

โกร่งกร่าง

[โกฺร่งกฺร่าง] ว. โครมคราม เช่น นางอมิตดาก็โกรธโกร่งกร่างกระทืบเท้า. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

ตัณหักษัย

(แบบ) ว. ผู้สิ้นตัณหา เช่น แด่ท้าวผู้ตัณหักษัย. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ตณฺหา + ส. กฺษย).

ระกำ

ก. ปักเป็นดอกควบด้วยไหม. (ม.).

วิลันดา

น. ชาวดัตช์, ชาวฮอลันดา. (ม.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ