ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อังสะ-] น. เรียกผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ห้อยเฉวียงบ่าว่า ผ้าอังสะ; ส่วน, ภาค; ส่วนของมุม. (ป. อํส).
น. นก. (ส.; ป. สกุณิ).
[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.
[กำมะชะรูบ] น. รูปของคนและสัตว์. (ส.; ป. กมฺมชรูป ว่า รูปที่เกิดแต่กรรม).
[บาบปะ-] ว. เคราะห์ร้าย. น. ดาวพระเคราะห์ที่ให้โทษ เช่น พระราหู. (ส. ปาปคฺรห).
[บาบปะมิด] น. มิตรชั่ว. (ส. ปาปมิตฺร; ป. ปาปมิตฺต).
ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).
ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.
[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.
[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.
[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.