ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.
ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.
(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.
ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.
(โบ) น. พิกัด. ก. กะ เช่น ซ้นนกัดค่าพระราชกุมาร. (ม. คำหลวง กุมาร).
[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).
[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).
คริสต์กาล
ใช้ตามโบราณ
คริสต์จักร
[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).
[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).
ก. ปักเป็นดอกควบด้วยไหม. (ม.).