ค้นเจอ 8,042 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด.ผ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดล,ดล,ดล-

[ดน, ดนละ-] น. พื้น, ชั้น, เช่น พสุธาดล. (ป., ส. ตล).

แพทย,แพทย-,แพทย์

[แพดทะยะ-, แพด] น. หมอรักษาโรค. (ส. ไวทฺย).

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

นวปฎล

[นะวะปะดน] ว. นพปฎล, มีเพดาน ๙ ชั้น หมายความถึง เศวตฉัตร. (ป.).

นิรโฆษ

[-ระโคด] (แบบ) น. เสียงดัง, เสียงกึกก้อง. ว. ไม่มีเสียง, เงียบ, สงบ, สงัด. (ส.).

หฤษฎ์

[หะริด] ว. น่าชื่นชม, ยินดี; สนุก, สบาย, ดีใจ. (ส. หฺฤษฺฏ; ป. หฏฺ).

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).

แพทยศาสตร์

[แพดทะยะ-, แพด-] น. ตำราหมอ; วิชาการป้องกันและบำบัดโรค.

สฤษฎิ,สฤษฎี,สฤษฏ์

[สะหฺริดสะ-, สะหฺริด] น. การทำ, การสร้าง, ใช้ว่า สฤษดิ์ ก็มี. (ส.).

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).

สิทธารถ

[สิดทาด] น. ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว; พระนามพระพุทธเจ้า. (ส. สิทฺธารฺถ).

กระชดกระช้อย

ว. ชดช้อย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ