ค้นเจอ 103 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิลิปดา

น. พิลิปดา.

แวนดา

น. ชื่อกล้วยไม้ในสกุล Vanda วงศ์ Orchidaceae เช่น เอื้องสามปอย (V. denisoniana Bens. et Rchb.f.).

ศักดา

(ปาก) น. อำนาจ เช่น อวดศักดา แผลงศักดา. (ส.).

ศาสดา

[สาดสะดา] น. ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง ๖, คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา. (ส. ศาสฺตา; ป. สตฺถา).

โศรดา

[โสฺร-] น. ผู้ฟัง. (ส. โศฺรตฺฤ; ป. โสตา).

สรรเพชุดา

[สันเพดชุ-] (แบบ) น. ความเป็นผู้รู้ทุกสิ่ง หมายเอาความเป็นพระพุทธเจ้า. (ส. สรฺวชฺาตฺฤ; ป. สพฺพญฺญุตา).

สะเดา

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Azadirachta indica Juss. var. siamensis Valeton ในวงศ์ Meliaceae ใบมีรสขม ใบอ่อนและช่อดอกกินได้และใช้ทำยาได้.

สีดา

น. ชื่อตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นมเหสีของพระราม.

สุชา,สุชาดา

น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).

สุดา

น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.

โสดา

น. ผู้ฟัง. (ป. โสตา; ส. โศฺรตฺฤ).

อวัสดา

[อะวัดสะดา] น. ฐานะ, ความเป็นอยู่; เวลา, สมัย. (ส. อวสฺถา; ป. อวตฺถา).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ