ค้นเจอ 592 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ฉ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉพีสติม,ฉพีสติม-

[ฉะพีสะติมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๒๖ เช่น ฉพีสติมสุรทิน ว่า วันที่ ๒๖ (แห่งเดือนสุริยคติ). (ป.).

ฉม

น. กลิ่นหอม, เครื่องหอม.

ฉมบ

[ฉะมบ] น. ผีผู้หญิงที่ตายในป่าและสิงอยู่ในบริเวณที่ตาย มีรูปเห็นเป็นเงา ๆ แต่ไม่ทำอันตรายใคร เช่น อนึ่งเปนสัจว่าเปนฉมบจะกละกะสือ แลมาฟ้องร้องเรียนแก่มุขลูกขุนก็ดี ๒๐. (สามดวง), ชมบ หรือ ทมบ ก็ว่า. (ข. ฉฺมบ ว่า หมอตำแย).

ฉมวก

[ฉะหฺมวก] น. เครื่องมือแทงปลาเป็นต้น มีง่ามเป็น ๑, ๓ หรือ ๕ ขา ที่ปลายขาทำเป็นเงี่ยง มีด้ามยาว. (ข. จฺบูก).

ฉมวย

[ฉะหฺมวย] (กลอน) ก. ฉวย, จับ; ได้. ว. แม่น, ขลัง.

ฉม่อง

[ฉะหฺม่อง] น. คนตีฆ้อง เช่น พานรนายฉม่องว่องไว คุมคนธรรพ์ไป ประจานให้ร้องโทษา. (คำพากย์).

ฉมัง

[ฉะหฺมัง] ว. แม่น เช่น มือฉมัง, ขลัง เช่น เป่ามนตร์ฉมัง.

ฉมัน

[ฉะหฺมัน] น. สมัน.

ฉมา

[ฉะมา] น. แผ่นดิน. (ป.; ส. กฺษมา).

ฉมำ

[ฉะหฺมำ] ว. แม่น, ไม่ผิด, ขลัง.

ฉล

[ฉะละ, ฉน] น. ความฉ้อโกง. ก. โกง. (ป., ส.).

ฉลวย

[ฉะหฺลวย] ว. สวยสะโอดสะอง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ