ค้นเจอ 238 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุทคล

[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

กระษาปณ์

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

ปุงคพ,ปุงควะ

[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).

กระตุ่น

น. ตัวตุ่น เช่น กระต่ายเต้นกระตุ่นขุด. (บุณโณวาท).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

นฤมาณ

[นะรึ-] (แบบ) น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ส. นิรฺมาณ).

นิมมาน

น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ป.; ส. นิรฺมาณ).

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

ราพณ์

[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).

สูรยพิมพ์

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ