ค้นเจอ 400 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ท.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตฤท

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).

ทัต,-ทัต

ก. ให้แล้ว, ใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น พรหมทัต เทวทัต. (ป. ทตฺต).

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

วัคคุวัท

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

อรรธบท

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).

อุทพินทุ์

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

ยุพ,ยุพ-

[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).

อัมพ,อัมพ-

[อำพะ-] น. ต้นมะม่วง, ใช้ว่า อัมพพฤกษ์ ก็มี. (ป.; ส. อามฺร).

ฯพณฯ

พณฯ, ฯพณ, พณ

อ่านว่า "พะ-นะ-ท่าน"

โพยม

พโยม

แม่งม้าง

(กลอน) ก. เริดร้าง เช่น สมุทโฆษว้างพินทู แม่งม้าง. (หริภุญชัย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ