ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.
โปรเจค
พจณานุกรม
พจน + อนุกรม
ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.
(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.
[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ส.; ป. สต).
[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).
(กลอน) น. ต้นสลิด เช่น กระทุ่มกระจรแล้ คชน้าวกาหลง. (พงศ. เหนือ). (แผลงมาจาก ขจร).
คริสตศาสนิกชน
โรมันคาธอลิค
(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.
ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.