ค้นเจอ 718 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*-*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

ค่อย,ค่อย,ค่อย ๆ,ค่อย ๆ

ว. ใช้ประกอบหลังนามหรือกริยา หมายความว่า ไม่ดัง, เบา, เช่น เสียงค่อย พูดค่อยเดินค่อย ๆ อย่าลงส้น; ไม่แรง, เบามือ, เช่น นวดค่อย ๆ จับค่อย ๆ.

ค่อย,ค่อย,ค่อย ๆ,ค่อย ๆ

ว. ใช้นำหน้ากริยาหมายความว่า ไม่รีบร้อน, อย่างระมัดระวัง, ช้า ๆ, เช่น ค่อยคิดค่อยทำ ค่อย ๆ เดิน.

คอหยัก ๆ สักแต่ว่าคน

(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.

คัก,คั่ก,คั่ก ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกหนัก; เสียงหัวเราะ.

คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก

(สำ) น. ที่อยู่แม้จะคับแคบก็อยู่ได้ถ้าสบายใจ แต่ถ้าอึดอัดใจ ที่อยู่จะกว้างขวางใหญ่โตอย่างไรก็อยู่ไม่ได้.

คิก ๆ

ว. เสียงหัวเราะเบา ๆ.

คึ่ก,คึ่ก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เสียงลมพัดคึ่ก ๆ.

คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเล

(สำ) ออกทะเลอย่าประมาททะเล เพราะอาจเกิดอันตรายได้ทุกเมื่อ.

ใคร,ใคร,ใคร ๆ

[ไคฺร] ส. ผู้ใดผู้หนึ่ง, คนใดคนหนึ่ง, (ซึ่งมิได้กำหนดแน่นอนลงไป) เช่น ฉันไม่อยากพึ่งใคร ใคร ๆ ก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้.

งก ๆ,ง่ก ๆ

ว. อาการที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยาก เช่น ทำงานง่ก ๆ ทั้งวันจนไม่มีเวลาหยุดพัก.

งกเงิ่น,งก ๆ เงิ่น ๆ

ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ