ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 172 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ขี้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.
 พจนานุกรมไทย

ขี้มอด

น. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็ก ๒ ชนิด ในวงศ์ Leguminosae คือ ชนิด Dalbergia lanceolaria L.f. var. lakhonensis (Gagnep.) Niyomdham ดอกสีขาวหรือขาวแกมม่วงน้ำเงิน และชนิด Derris robusta Benth. ดอกสีชมพูถึงม่วงอ่อน เนื้อไม้ฟ่าม ใช้ทำหีบหรือลัง.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ม้า

ว. เรียกสีกากีแกมเขียวว่า สีขี้ม้า.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ม้า

น. ชื่อส้มพันธุ์หนึ่งของชนิด Citrus reticulata Blanco.
 พจนานุกรมไทย

ขี้มิ่น

(ถิ่น-อีสาน, ปักษ์ใต้) น. ขมิ้น. (ดู ขมิ้น ๑).
 พจนานุกรมไทย

ขี้มูก

น. นํ้าเมือกที่ไหลออกทางจมูก.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เมฆ

(ปาก) น. เมฆ.
 พจนานุกรมไทย

ขี้แมลงวัน

น. จุดดำเล็ก ๆ ที่ขึ้นตามร่างกาย, ราชาศัพท์ว่า พระปิลกะ.
 พจนานุกรมไทย

ขี้แมว

น. ชื่อขนมอย่างหนึ่งในพวกจันอับ.
 พจนานุกรมไทย

ขี้แมว

น. ชื่อมะขามพันธุ์ฝักเล็ก. (ดู มะขาม).
 พจนานุกรมไทย

ขี้ไม่ให้หมากิน

(สำ) ก. ขี้เหนียว, ตระหนี่เหนียวแน่น.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ยอก

น. ชื่อปลานํ้าจืดชนิด Mystacoleucus marginatus ในวงศ์ Cyprinidae รูปร่างทั่วไปคล้ายปลาตะเพียน เว้นแต่มีหนามแข็งยื่นจากต้นครีบหลังออกไปข้างหน้า, ชื่อนี้เรียกกันเฉพาะในเขตแม่นํ้าปิงเท่านั้น ในเขตแม่นํ้าน่านเรียก หนามไผ่, ปักษ์ใต้เรียก หญ้า.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด