ค้นเจอ 332 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประวรรต

[ปฺระวัด] ก. เป็นไป. (ส. ปฺรวรฺต; ป. ปวตฺต).

ประวรรตน์

[ปฺระวัด] น. ความเป็นไป. (ส. ปฺรวรฺตน; ป. ปวตฺตน).

พอฟัด,พอฟัดพอเหวี่ยง

ก. พอสู้กันได้ เช่น เขามีฝีมือพอฟัดพอเหวี่ยงกัน, พอวัดพอเหวี่ยง ก็ว่า.

เริ่มแรก

ว. แรกเกิดขึ้น, ตั้งแต่ต้น, เช่น งานเริ่มแรกของเขาคือรับราชการ เริ่มแรกที่สร้างหมู่บ้านยังไม่มีวัด, แรกเริ่ม ก็ว่า.

แรงเทียน

น. หน่วยวัดความเข้มของความสว่างของแหล่งกำเนิดแสง, กำลังเทียน ก็ว่า.

เล็งระดับ

ก. ใช้เครื่องมือวัดหาความเที่ยงและความเสมอกันทั้งทางนอนและทางดิ่ง.

วรรษ

[วัด] น. พรรษ, ฝน; ปี. (ส. วรฺษ; ป. วสฺส).

วัฒน,วัฒน-,วัฒนะ

[วัดทะนะ-] น. ความเจริญ, ความงอกงาม. (ป. วฑฺฒน).

วิทัตถิ

น. ชื่อมาตราวัด คือ คืบหนึ่ง. (ป.; ส. วิตสฺติ).

ศตวรรษ,ศตพรรษ

[สะตะวัด, -พัด] น. รอบ ๑๐๐ ปี. (ส.).

สังวัจฉระ

[-วัดฉะระ] น. ปี. (ป. สํวจฺฉร; ส. สํวตฺสร).

อาวัชนาการ

[-วัดชะ-] น. ความรำพึง; การรำลึก. (ป. อาวชฺชน + อาการ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ