ผลการค้นหา

ร้าย* *ร้าย *ร้าย*

ค้นเจอ 178 รายการ

โฆรวิส

[โคระวิด] น. งูพิษ. ว. มีพิษร้าย. (ป.).

พจนานุกรมไทย

ตายโหง

ก. ตายผิดธรรมดาโดยอาการร้าย เช่น ถูกฆ่าตาย ตกนํ้าตาย.

พจนานุกรมไทย

ประทุฐจิต

[ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

พจนานุกรมไทย

รู้เท่าไม่ถึงการณ์

ก. เขลา, คาดไม่ถึงว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้น, เช่น รับฝากของโจรไว้โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ว่าของนั้นเป็นของโจร.

พจนานุกรมไทย

ลม ๆ

ว. ไม่เป็นแก่น, ไม่เป็นสาระ; อาการเป็นไปแห่งจิตในขณะหนึ่ง ๆ บางทีก็ดี บางทีก็ร้าย.

พจนานุกรมไทย

อธรรม

[อะทำ] ว. ไม่เป็นธรรม, ไม่เที่ยงธรรม, ไม่ยุติธรรม. น. ความไม่มีธรรม, ความชั่วร้าย. (ส.).

พจนานุกรมไทย

ลางสังหรณ์

น. ลางที่ดลใจทำให้เชื่อว่าอาจจะมีเหตุดีหรือเหตุร้ายเกิดขึ้น เช่น จิ้งจกตกมาตายต่อหน้า เชื่อว่าเป็นลางสังหรณ์จะทำให้เกิดเหตุร้าย.

พจนานุกรมไทย

สังหร,สังหรณ์

[-หอน] ก. รู้สึกคล้ายมีอะไรมาดลใจ ทำให้รู้ว่าจะมีเหตุเกิดขึ้น (มักใช้แก่เหตุร้าย) เช่น สังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นที่บ้าน. (เทียบ ส. สํหรณ ว่า ยึดไว้).

พจนานุกรมไทย