ค้นเจอ 1,272 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ม.ข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จำบับ

ก. จับ เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช). (ข. จํบาบ่ ว่า การปล้ำกัน, การประสานมือกัน).

บังคล

ก. มอบให้ เช่น เป็นบังคลแก่ท่านแล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ข. ปรฺคล ว่า มอบให้).

ขัช,ขัชกะ

[ขัด, ขัดชะกะ] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว เช่น ตั้งขัชกโภชนาหาร. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ขชฺช, ขชฺชก).

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).

บิดพลิ้ว

บิดพริ้ว

พราหมณ์

พราห์มณ์, พรามณ์

อ่านว่า พฺราม

พะวักพะวน

พวักพวน

พจน,พจน-,พจน์,พจน์

[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

กระกี้

น. ต้นตะเคียน. (ข.).

กระแอก

น. อีกา. (ข. แกฺอก).

กำจาย

ก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ