ค้นเจอ 483 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผ.ง.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โดมไพร

น. แนวป่า. (ข. ฎงไพฺร).

ปรุง

[ปฺรุง] ก. ประสมหรือประกอบให้เหมาะส่วน.

ลงโกศ

ก. บรรจุศพลงในโกศ, เข้าโกศ ก็ว่า.

สรุง

[สุง] (กลอน) น. อำนาจ, เดช.

หงองแหงง

[หฺงองแหฺงง] ก. ระหองระแหง, ไม่ลงรอยกัน.

เหลือง

[เหฺลือง] น. พริกเหลือง. (ดู เดือยไก่).

พยาม,พยามะ

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

แอปพลิเคชัน

แอพพลิเคชัน, แอพพลิเคชั่น, แอปพลิเคชั่น

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา

ลำประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน, ลำกระโดง ก็ว่า.

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

กระมัง

ว. คำแสดงความไม่แน่ใจ, คำแสดงความคาดคะเน, (ใช้ไว้ท้ายประโยค) เช่น เป็นเช่นนี้กระมัง, ในบทกลอนใช้ว่า กระหมั่ง ก็มี.

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ