ค้นเจอ 5,963 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บ.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาป,ปาป-

[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).

สงเษป

[-เสบ] (แบบ) น. สังเขป เช่น สวมแสดงบันทึกสาร สงเษป ไส้พ่อ. (ยวนพ่าย). (ส. สํเกฺษป; ป. สงฺเขป).

ประติรพ

[ปฺระติรบ] ก. ส่งเสียงดัง, ร้องดัง, ประดิรพ ก็ว่า. (ส. ปฺรติรว; ป. ปฏิรว).

ขึ้นไม้ขึ้นมือ

ก. ชี้หน้าในเวลาโกรธ เช่น มาขึ้นไม้ขึ้นมืออยู่หรบหรบ. (ขุนช้างขุนแผน).

เศวติภ,เศวตีภ,เศวเตภ

[สะเหฺวติบ, -ตีบ, -เตบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).

สดูป

[สะดูบ] (แบบ) น. สถูป, สิ่งก่อสร้างซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชามีกระดูกแห่งบุคคลที่นับถือเป็นต้น, สตูป ก็ว่า. (ส. สฺตูป; ป. ถูป).

บาป,บาป-

[บาบ, บาบปะ-] น. การกระทำผิดหลักคำสอนหรือข้อห้ามในศาสนา; ความชั่ว, ความมัวหมอง. ว. ชั่ว, มัวหมอง, เช่น คนใจบาป. (ป., ส. ปาป).

ปริเทพ,ปริเทพน์

[ปะริเทบ] น. ปริเทวะ.

เอิบ

ก. ซึมเข้าไป, ซาบเข้าไป.

ปณิธาน, ประณิธาน

ปนิธาน, ประนิธาน

ตั้งใจไว้

ปะติดปะต่อ

ประติดประต่อ

บถ

(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ