ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-เหฺน็ด] น. ค่าจ้างทำเครื่องเงินหรือทองรูปพรรณ.
ก. ได้ครองตำแหน่ง.
ว. ลักษณาการของว่าวที่สายซุงบนสั้น เรียกว่า กินหน้า, ที่สายซุงบนยาว เรียกว่า กินหลัง, ที่เสียหางตัวเอง เรียกว่า กินหาง.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. กินเลี้ยงในงานแต่งงาน.
ก. สงสัย, ระแวง, ไม่แน่ใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ แคลงใจ เป็น กินแหนงแคลงใจ.
ก. เกะกะขัดขวางทำให้เขาไม่สะดวกใจ.
ดู หัวโขน ๓.
[-หฺนี] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กระสอบป่าน, งู่หนี ก็ว่า. (ส. โคณี ว่า กระสอบป่าน).
[-หฺนุง] น. เขาสูง. (ช.).
(ปาก) ก. ช่วยทำให้ชื่อเสียงคงดีอยู่.
(ปาก) ก. ตีหน้าขรึมหรือทำหน้าตายเป็นต้น.
ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.