ค้นเจอ 259 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*กก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กักกัน

ก. กำหนดเขตให้อยู่, กัก ก็ว่า. (กฎ) น. วิธีการเพื่อความปลอดภัยอย่างหนึ่งที่ศาลใช้ในกรณีที่ให้ควบคุมผู้กระทำความผิดติดนิสัยไว้ภายในเขตกำหนด เพื่อป้องกันการกระทำความผิด เพื่อดัดนิสัย และเพื่อฝึกหัดอาชีพ.

กักการุ

(แบบ) น. ดอกฟัก เช่น อิกกักการุดิเรกอเนกดิบุษปวัน อ้อยลำแลใหญ่ครัน คือหมาก. (สมุทรโฆษ). (ป.).

กากรุน,กากกะรุน

น. ผงของกะรุนที่เอามาผสมครั่งขัดของแข็งเช่นป้าน.

กินนอกกินใน

ก. เอากำไรในการซื้อขาย ทั้งในราคาและนอกราคาที่กำหนด.

กินเหล็กกินไหล

(สำ) ว. ทนต่อความเหน็ดเหนื่อยหรือความเจ็บปวดได้อย่างผิดปรกติ.

กึกก้อง

ว. ดังสนั่น, ดังมาก.

กึกกัก

ว. เสียงดังเช่นนั้น, ติด ๆ ขัด ๆ.

กึกกือ

ว. ใช้เข้าคู่กับคำ พิลึก ว่า พิลึกกึกกือ หมายความว่า แปลกประหลาดมาก, ผิดปรกติมาก, ชอบกลมาก.

กุกกัก

ว. กึกกัก, ติด ๆ ขัด ๆ, ไม่สะดวก; เสียงดังเช่นนั้น.

กุ๊กกิ๊ก,กุ๊ก ๆ กิ๊ก ๆ

ก. พูดหรือเล่นกันเงียบ ๆ; ประจบ เช่น ไปกุ๊กกิ๊กกับแม่ไม่นานก็ได้เงินมา.

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ