ค้นเจอ 131 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกณฑ์หัด

น. ทหารลูกหมู่เลกสมที่ให้หัดตามแบบทหารสมัยใหม่.

พนาศรม

[พะนาสม] น. อาศรมในป่า. (ส. วนาศฺรม).

สมน้ำหน้า

ว. คำแดกดันหรือซํ้าเติมว่าควรได้รับผลร้ายเช่นนั้น เช่น ขี้เกียจท่องหนังสือ สอบตกก็สมน้ำหน้า, (ปาก) สม ก็ว่า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.

สมมต,สมมติ,สมมติ-,สมมุติ,สมมุติ-

[สมมด, สมมด, สมมดติ-, สมมุด, สมมุดติ-] ก. รู้สึกนึกเอาว่า เช่น สมมติให้ตุ๊กตาเป็นน้อง. สัน. ต่างว่า, ถือเอาว่า, เช่น สมมุติว่าได้มรดกสิบล้าน จะบริจาคช่วยคนยากจน สมมุติว่าถูกสลากกินแบ่งรางวัลที่ ๑ จะไปเที่ยวรอบโลก. ว. ที่ยอมรับตกลงกันเองโดยปริยาย โดยไม่คำนึงถึงสภาพที่แท้จริง เช่น สมมติเทพ.

แค่นแคะ,แค่นไค้

ก. เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว, เซ้าซี้จะให้ได้สมประสงค์.

เต๊าะ

(ปาก) ก. พูดหรือแสดงอาการเลียบเคียงเพื่อให้สมปรารถนา.

บุคคลนิติสมมติ

[บุกคนนิติสมมด] (กฎ; เลิก) น. นิติบุคคล.

พอตัว

ว. พอเหมาะสมแก่ตน เช่น มีความสามารถพอตัว.

สมบัติพัสถาน

[สมบัดพัดสะถาน] น. ทรัพย์สิน ที่ดิน และบ้านเรือน.

สโมธาน

[สะโมทาน] น. การประชุม, การรวมกัน. (ป.; ส. สมวธาน).

คุณสมบัติ

[คุนนะสมบัด, คุนสมบัด] น. คุณงามความดี, คุณลักษณะประจำตัวของบุคคล เช่น คุณสมบัติของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง.

ภุชสมโภค

[พุชะสมโพก] น. การสวมกอด, การกอดรัด. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ