ตัวกรองผลการค้นหา
ประ
หมายถึง[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).
หมายถึง[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ปรัสสบท
หมายถึง[ปะรัดสะบด] น. “บทเพื่อผู้อื่น”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่าเป็นกริยากัตตุวาจก เช่น สูโท โอทนํ ปจติ = พ่อครัวหุงอยู่ซึ่งข้าวสุก ปจติ เป็นกริยาปรัสสบท, ตรงข้ามกับ อัตตโนบท.
ปริ
หมายถึง[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.
โป๊ป
หมายถึงน. สันตะปาปา. (อ. Pope).
มาปกะ
หมายถึง[-ปะกะ] น. ผู้ก่อสร้าง. (ป.).
สูป,สูป-,สูปะ
หมายถึง[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).
ประสันนาการ
หมายถึงน. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).
พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช เป็นคำที่ถูกต้อง ✅
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช เป็นคำที่เขียนผิด ❌
กระถั่ว
หมายถึงน. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
กะถัว
หมายถึงน. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
กะทับ
หมายถึงน. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).