ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).
(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).
น. ค่าใช้จ่าย. (จ.).
ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).
(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.
(ปาก) ก. วางท่า; ขับไล่. (จ.).
[-เหฺลา] น. แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด. (จ.).
น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).
น. มูลฝิ่นครั้งที่ ๓. (จ. ซำเฉง).
น. ตำแหน่งหัวหน้าอั้งยี่, อั้งยี่. (จ.).