ค้นเจอ 5,955 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถัว

ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).

บ๊วย

(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).

โสหุ้ย

น. ค่าใช้จ่าย. (จ.).

หอง

ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

เก๊ก

(ปาก) ก. วางท่า; ขับไล่. (จ.).

เกาเหลา

[-เหฺลา] น. แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด. (จ.).

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

ฉำเฉง

น. มูลฝิ่นครั้งที่ ๓. (จ. ซำเฉง).

ตั้วเหี่ย

น. ตำแหน่งหัวหน้าอั้งยี่, อั้งยี่. (จ.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ