ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.
[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.
ว. มีฐานันดรศักดิ์สูงและอำนาจวาสนายิ่งใหญ่ เช่น น้อยหรือนางบุญหนักศักดิ์ใหญ่. (สังข์ทอง).
[บุนดะริก, บุนทะริก] น. บัวขาว; ชื่อสังขยา คือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๑๒ ตัว; ชื่อช้างตระกูล ๑ ในตระกูลช้างทั้ง ๑๐. (ป., ส. ปุณฺฑรีก).
[บุนนะมี] น. วันเพ็ญ. (ป. ปุณฺณมี; ส. ปูรฺณมี).
น. บุญ. (ส. ปุณฺย; ป. ปุญฺ).
[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).
[บุดตฺระทำ] น. หน้าที่ของลูก.
[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.
[บุดตฺรา] (กลอน) น. บุตร.
[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).
[บุดตฺรีตฺระสุม] น. ต้นนางแย้ม. (ช.).