ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อวสาณ, อวสานต์
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).
ก. บำเพ็ญสมณธรรม.
[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).
(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายตุลาการ ซึ่งรวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลหลวง มีหน้าที่พิพากษาคดีอย่างศาลยุติธรรม แต่มิได้เป็นผู้พิจารณาคดี เพราะมีตระลาการที่จะพิจารณาคดีแล้วขอคำตัดสินจากลูกขุน ณ ศาลหลวงอีกชั้นหนึ่ง, กฎหมายตราสามดวงมักใช้ว่า ลูกขุน ณ สานหลวง.
น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.
[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).
[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).
บิณฑบาตร, บิณฑบาท
น. ความตาย. (ส. ปฺราณนาศ).
น. ความตาย. (ส. ปฺราณวินาศ).