ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทะลักออกมาจากคอ เช่น กระอักเลือด.
น. ส่วนคอที่ต่อกับท้ายทอย, ต้นคอที่ต่อจากท้ายทอย.
ก. เริ่มตั้งคอได้ (ใช้แก่เด็ก).
น. คอ, ราชาศัพท์ ว่า พระศอ.
(สำ) ก. ทำอะไรแล้วผลร้ายกลับมาสู่ตัวเอง.
(สำ) ว. แข็งแกร่ง, ทรหดอดทน.
(สำ) ก. รนหาภาระผูกพันมาใส่ตน.
ว. โตง ๆ เตง ๆ, ติดอยู่รุงรัง, พัวพัน.
ก. อาการที่คนหรือสัตว์กินอาหารแล้วติดคอหรือฝืดคอกลืนไม่สะดวก.
น. ชื่อฝีชนิดหนึ่งเกิดขึ้นบริเวณลำคอ เป็นเม็ดเรียงกันรอบคอ.
น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นบริเวณลำคอ เป็นเม็ดเรียงกันรอบคอ.
[-แหฺร่ม] ก. กระแอม คือ ทำเสียงขึ้นมาจากคอ เช่นเพื่อมิให้นํ้ามูกลงคอเมื่อเป็นหวัด หรือเพื่อให้หายเสลดติดคอ.