ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).
[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.
(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).
[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).
[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).
น. แบบสอนอ่านที่แจกตามรูปตามมาตรา ก กา กง กน ฯลฯ เช่น ก กา กิ กี ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ ก กา กง กัง กาง กิง ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ กง.
น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.