ค้นเจอ 159 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*โค*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โค่น

ก. ล้มหรือทำให้ล้มลง เช่น ต้นไม้โค่น โค่นต้นไม้, ทลายลง เช่น ยอดปรางค์โค่น, โดยปริยายหมายความว่า ทำให้หมดไปหรือสิ้นไป เช่น โค่นอำนาจ.

โคนดินสอ

ดู คนทีสอ.

โคนตายปลายเป็น

ดู ต้นตายใบเป็น.

โคนม

น. แม่วัวที่เลี้ยงไว้สำหรับรีดนม.

โคนสมอ

[-สะหฺมอ] ดู กานน ๒.

โคนสมอ

[-สะหฺมอ] น. ชื่อพระพิมพ์สกุลช่างหนึ่ง.

โคบอลต์

น. ธาตุลำดับที่ ๒๗ สัญลักษณ์ Co เป็นโลหะแข็งสีเงิน หลอมละลายที่ ๑๔๙๕ °ซ. ใช้ประโยชน์นำไปผสมกับโลหะอื่นให้เป็นโลหะเจือเพื่อให้มีสมบัติพิเศษบางประการ เช่น ผสมกับเหล็กทำให้มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และเมื่อนำไปทำเป็นแม่เหล็กก็จะได้แม่เหล็กที่มีกำลังมากเป็นพิเศษ ในอุตสาหกรรมเครื่องแก้วและเครื่องดินเผาใช้สารประกอบของโคบอลต์เป็นตัวให้สีนํ้าเงิน. (อ. cobalt).

โคบาล

[-บาน] น. คนเลี้ยงวัว. (ป., ส. โคปาล).

โคบุตร

[-บุด] น. ชื่อช้างหมู่ ๑ ในอัฏฐคช ตระกูลวิษณุพงศ์ มีสีผิวเหลือง หางเหมือนหางโค งางอน เวลาร้องมีเสียงเหมือนเสียงโคป่า เช่น ลางคือโคบุตรพรายพรรณ ลางสารสำคัญ คือสีหชงฆาควร. (สมุทรโฆษ).

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).

โคเพลาะ

[-เพฺลาะ] น. วัวโทนเที่ยวไปโดดเดี่ยว.

โคไพร

ดู กูปรี.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ