ค้นเจอ 140 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*กา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บาทบริจาริกา

[บาดบอริ-] น. หญิงที่มีหน้าที่รับใช้ปฏิบัติพระเจ้าแผ่นดิน. (ป., ส. ปาทปาริจาริกา).

บาทุกา

น. รองเท้า. (ป., ส. ปาทุกา).

บุราณทุติยิกา

[บุรานะ-] น. เมียที่มีอยู่ก่อนบวช. (ป.).

ใบฎีกา

น. ตำแหน่งพระฐานานุกรมอันดับสุดท้ายรองจากสมุห์ลงมา.

ใบระกา

น. ชื่อไม้สลักหรือปูนปั้นรูปเป็นครีบ ๆ หรือลวดลายต่าง ๆ ติดกับตัวลำยองระหว่างช่อฟ้ากับหางหงส์ ประกอบ ๒ ข้างหน้าบันโบสถ์ วิหาร และปราสาท เป็นต้น.

ปริจาริกา

[ปะ-] น. บริจาริกา. (ป.).

ปล่อยนกปล่อยกา

(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.

ปัยกะ,ปัยกา

[ไปยะ-] น. ปู่ทวด, ตาทวด. (ป. ปยฺยก, ปยฺยกา; ส. ปฺรารฺยก).

ปัยยิกา

น. ย่าทวด, ยายทวด. (ป. ปยฺยิกา; ส. ปฺรารฺยกา).

ปากกา

น. เครื่องสำหรับหนีบของใช้ ทำด้วยไม้หรือเหล็กก็มี.

ปากเหยี่ยวปากกา

น. ภัยอันตราย.

ปาทังกา

น. ชื่อตั๊กแตนชนิด Patanga succincta ในวงศ์ Acrididae ตัวยาว ๖-๗ เซนติเมตร กว้าง ๗-๘ มิลลิเมตร สีแตกต่างกันไปเป็นสีนํ้าตาล น้ำตาลแก่ แดงอมเขียว มีแถบสีครีมทอดจากหน้าไปสันหลังปล้องอกจนถึงปีก ใต้ตามีแถบสีครีมยาวเรียวรูปดาบ ปีกมีรอยจุดและรอยด่างกระจายทั่วไป อาจพบอยู่เดี่ยว ๆ หรือเป็นฝูง ทำลายพืชต่าง ๆ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ