ผลการค้นหา

โรค* *โรค *โรค*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 326 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "โรค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แทรกซ้อน

ว. ที่เกิดขึ้นในระหว่าง เช่น โรคแทรกซ้อน ปัญหาแทรกซ้อน.
 พจนานุกรมไทย

น้ำแร่

น. นํ้าที่มีสารบางอย่างละลายอยู่เป็นพิเศษ บางอย่างมีสมบัติทางยารักษาโรค.
 พจนานุกรมไทย

เบาหวาน

น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งมีระดับนํ้าตาลในเลือดสูงกว่าปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

ผะออบ

น. ชื่อโรคนกเขามีอาการนํ้าออกทางปากทางจมูก.
 พจนานุกรมไทย

โรคประจำตัว

น. โรคที่มีติดตัวอยู่เป็นประจำ รักษาไม่หายขาด.
 พจนานุกรมไทย

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

อาพาธิก,อาพาธึก

ว. เป็นไข้, เจ็บป่วย, เป็นโรค. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ติดต่อ

ก. ไปมาหาสู่กัน, พูดจาเพื่อทำความตกลง, สื่อสาร. ว. ลักษณะของโรคติดเชื้อเมื่อเป็นแก่ผู้หนึ่งแล้วสามารถแพร่เชื้อไปยังผู้อื่นได้, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคติดต่อ เช่น วัณโรคเป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

การประกอบโรคศิลปะ

(กฎ) น. การประกอบวิชาชีพที่กระทำหรือมุ่งหมายจะกระทำต่อมนุษย์เกี่ยวกับการตรวจโรค การวินิจฉัยโรค การบำบัดโรค การป้องกันโรค การส่งเสริมและการฟื้นฟูสุขภาพ การผดุงครรภ์ แต่ไม่รวมถึงการประกอบวิชาชีพทางการแพทย์และสาธารณสุขอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆ.
 พจนานุกรมไทย

กษัยกล่อน

น. ชื่อโรคทางตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ผอมแห้ง ซึ่งเกิดจากโรคกล่อน, เขียนเป็น กระษัยกล่อน ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

เวชศาสตร์

[เวดชะสาด] น. ชื่อตำรารักษาโรคแผนโบราณ, วิชาว่าด้วยการรักษาโรคโดยการใช้ยา.
 พจนานุกรมไทย

กระษัยกล่อน

[-ไสกฺล่อน] น. ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณ ทำให้ร่างกายผอมแห้ง เกิดจากโรคกล่อน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด