ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 54 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อภิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิลักขิต,อภิลักขิต-

[อะพิลักขิด, อะพิลักขิดตะ-] ว. หมายไว้, กำหนดไว้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิลักขิตกาล

น. เวลาที่กำหนดไว้, วันกำหนด, (มักนิยมใช้แก่วันทำบุญคล้ายวันเกิดหรือวันทำพิธีประจำปี).
 พจนานุกรมไทย

อภิเลปน์

น. การลูบไล้; เครื่องลูบไล้, ของหอม. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิวันท์

ก. กราบไหว้. (ส., ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิวาท

น. การกราบไหว้. (ส., ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิเษก

ก. แต่งตั้งโดยการทำพิธีรดนํ้า เช่นพิธีขึ้นเสวยราชย์ของพระเจ้าแผ่นดิน. (ส.; ป. อภิเสก).
 พจนานุกรมไทย

อภิเษกสมรส

(ราชา) ก. แต่งงาน.
 พจนานุกรมไทย

อภิสมโพธิ,อภิสัมโพธิ

[อะพิสมโพด, -สำโพทิ] น. ความตรัสรู้เองด้วยพระปัญญาอันยิ่ง หมายเฉพาะการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิสมัย

[อะพิสะไหฺม] น. ความตรัสรู้, ความบรรลุ, การถึง, ใช้ในคำว่า ธรรมาภิสมัย. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิสมาจาร

[อะพิสะมาจาน] น. มารยาทอันดี, ความประพฤติอันดี. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิสัมโพธิญาณ

[อะพิสำโพทิยาน] น. ญาณคือความตรัสรู้เองด้วยพระปัญญาอันยิ่ง หมายเฉพาะการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า.
 พจนานุกรมไทย

อภิสิต

ก. รดแล้ว, ได้รับการอภิเษกแล้ว. (ป. อภิสิตฺต; ส. อภิสิกฺต).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด