ค้นเจอ 131 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวสมะ

[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).

อุปสมบท

[อุปะสมบด, อุบปะสมบด] ก. บวชเป็นภิกษุ. (ป. อุปสมฺปทา).

ปฐมสมโพธิ

[ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] น. ชื่อคัมภีร์ว่าด้วยประวัติของพระพุทธเจ้า. (ป.).

รูปสมบัติ

[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.

ธนสมบัติ

[ทะนะสมบัด] น. การถึงพร้อมแห่งทรัพย์, ทรัพย์สมบัติ. (ป.).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

สมญา

[สมยา] น. ชื่อที่ตั้งให้ กร่อนมาจากคำว่า สมัญญา.

แหงนเต่อ,แหงนเถ่อ

ว. ค้างอยู่; โดยปริยายหมายความว่า เก้อ, ไม่สมปรารถนา.

สมมติฐาน

[สมมดติ-, สมมุดติ-] น. ข้อคิดเห็นหรือถ้อยแถลงที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผล การทดลอง หรือการวิจัย. (อ. hypothesis).

สมมุติฐาน

[สมมดติ-, สมมุดติ-] น. ข้อคิดเห็นหรือถ้อยแถลงที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผล การทดลอง หรือการวิจัย. (อ. hypothesis).

เกณฑ์หัด

น. ทหารลูกหมู่เลกสมที่ให้หัดตามแบบทหารสมัยใหม่.

พนาศรม

[พะนาสม] น. อาศรมในป่า. (ส. วนาศฺรม).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ