ค้นเจอ 315 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สมณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บิณฑ,บิณฑ-

[บินทะ-] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส. ปิณฺฑ).

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

วิจาร,วิจารณ,วิจารณ-,วิจารณ์

[วิจาน, วิจาระนะ-, วิจาน] ก. ให้คำตัดสินสิ่งที่เป็นศิลปกรรมหรือวรรณกรรมเป็นต้น โดยผู้มีความรู้ควรเชื่อถือได้ ว่ามีค่าความงามความไพเราะดีอย่างไร หรือมีข้อขาดตกบกพร่องอย่างไรบ้าง เช่น เขาวิจารณ์ว่า หนังสือเล่มนี้แสดงปัญหาสังคมในปัจจุบันได้ดีมากสมควรได้รับรางวัล, ติชม, มักใช้เต็มคำว่า วิพากษ์วิจารณ์ เช่น คนดูหนังวิพากษ์วิจารณ์ว่า หนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าทำให้คนดูเบื่อ.

อุปาณ,อุปาณ-

[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).

สมจริงสมจัง

ว. คล้ายกับที่เป็นจริงมาก เช่น เขาเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ได้สมจริงสมจัง.

บูรณปฏิสังขรณ์

บูรณะปฏิสังขรณ์

คำสมาส

ลูกขุน ณ ศาลา

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายธุรการ ซึ่งมีตำแหน่งต่าง ๆ มีเสนาบดีเป็นต้น รวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลา.

ไอริณ

เกลือสินเธาว์

สมมติฐาน

สมมุดติฐาน

สมมติ หรือ สมมุติ ก็ได้เหมือนกัน

ช่ำใจ

ว. มากพอสมกับที่ใจอยาก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ