ค้นเจอ 759 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมอยา

(ปาก) น. ผู้มีความรู้ในการใช้ยารักษาโรค.

หลามยา

(โบ) ก. เอาสมุนไพรมีใบไม้สดเป็นต้น ใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วเผาไฟให้สุก.

อัญชนะ

น. ยาตา, ยาหยอดตา. (ป.).

ยานัตถุ์

ยานัตถ์, ยานัด

หมายยา

น. ฉลากยา.

ขนาน

[ขะหฺนาน] น. หมู่; ลักษณนามเรียกยาที่ปรุงขึ้น เช่น ยาขนานหนึ่ง ยา ๒ ขนาน.

กะโล่ยาชัน

น. อาการที่หน้าบานเพราะถูกใจหรือบวมมากเพราะถูกตบเป็นต้น เรียกว่า หน้าบานเป็นกะโล่ยาชัน หรือ หน้าบวมเป็นกะโล่ยาชัน.

ดนยา

[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).

เบื่อเป็นยารุ

ว. เบื่อมากเหมือนกับยารุที่ไม่มีใครอยากกิน เพราะมีกลิ่นเหม็นและรสขมเฝื่อน.

มีดหั่นยา

น. มีดขนาดกลาง ใบมีดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวประมาณ ๑ คืบ ด้ามทำด้วยไม้ขนาดพอกำ ใช้หั่นใบยาสูบ.

ยาขับเลือด

น. ยากินเพื่อขับระดู.

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ