ค้นเจอ 5,784 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ป.ภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรัสสบท

[ปะรัดสะบด] น. “บทเพื่อผู้อื่น”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่าเป็นกริยากัตตุวาจก เช่น สูโท โอทนํ ปจติ = พ่อครัวหุงอยู่ซึ่งข้าวสุก ปจติ เป็นกริยาปรัสสบท, ตรงข้ามกับ อัตตโนบท.

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

โป๊ป

น. สันตะปาปา. (อ. Pope).

มาปกะ

[-ปะกะ] น. ผู้ก่อสร้าง. (ป.).

ภฤดก

[พฺรึ-] น. ลูกจ้าง. (ส. ภฺฤตก; ป. ภตก).

วฤษภ

[วฺรึสบ] (แบบ) น. พฤษภ. (ส. วฺฤษภ; ป. วสภ).

ภราดร,ภราดา,ภราตร,ภราตร-,ภราตฤ,ภราตฤ-

[พะราดอน, พะราดา, พะราตฺระ-, พะราตฺรึ-] น. พี่ชาย, น้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ; ป. ภาตา, ภาตุ).

สูป,สูป-,สูปะ

[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

ภฤดี

[พฺรึ-] น. ค่าจ้าง, สินจ้าง. (ส. ภฺฤติ; ป. ภติ).

ภฤตย์

[พฺรึด] น. คนรับใช้, คนใช้. (ส. ภฺฤตฺย; ป. ภจฺจ).

ภัจ

น. ภฤตย์, คนรับใช้, คนใช้. (ป. ภจฺจ; ส. ภฺฤตฺย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ