ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).
ว. อาการแห่งคนที่ตกนํ้าแล้วสำลักนํ้า เรียกว่า สำลักประดัก ๆ, อาการที่ชักหงับ ๆ ใกล้จะตาย.
น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.
[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.
น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.
น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).
ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).
ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.
[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).
[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).
[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).
[ระชะตะ] น. เงิน. (ป.).