ค้นเจอ 988 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรโทษ

[-ระโทด] ว. ไม่มีโทษ.

ไพรจิตร

[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.

มุลุต

[-ลุด] น. ปาก. (ช.).

สันเทส

[-เทด] น. สนเทศ. (ป.).

จรลาด,จรหลาด

[จะระหฺลาด] (กลอน) น. ตลาด, ที่ชุมนุมซื้อขายของต่าง ๆ, เช่น จบจรลาดแลทาง ทั่วด้าว. (นิ. นรินทร์), จรหลาดเลขคนหนา ฝ่งงเฝ้า. (กำสรวล).

ช้างสีปลาด

[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.

กุ

(โบ) ก. กรุ เช่น กุกดดดาน คือ กรุกระดาน. (จารึกสยาม).

แจตร

[แจด, แจดตฺระ] น. เดือน ๕ ตามจันทรคติ. (ส. ไจตฺร).

ดล,ดล,ดล-

[ดน, ดนละ-] น. พื้น, ชั้น, เช่น พสุธาดล. (ป., ส. ตล).

แพทย,แพทย-,แพทย์

[แพดทะยะ-, แพด] น. หมอรักษาโรค. (ส. ไวทฺย).

แครง

[แคฺรง] ว. อึกทึก, กึกก้อง, เช่น อย่างแครงครวญ. (กล่อมช้างของเก่า), สงครามแครง ฟ้งเฟือด. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

กณิการ์

น. ไม้กรรณิการ์. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ